Stoer

Meer levenservaring, meer behendigheid
In het verbergen van droeve emo
Doorgaan met makkelijk en oppervlakkig
Effectief masker of valkuil van eenzaamheid?

Uitkomen voor het ongemakkelijke, dit is
Wat soms iets extra vergt, het eist
Een moeizaam stuk eerlijkheid:
Billen bloot, hetgeen niet echt stoer is

D

Durven

Een gevoel uiten is soms geen probleem
Soms is het echter moeilijker dan van
Een berg vliegen of een politiek ideaal
Uitbrullen, maar het hart is soms van leem

Van leem wanneer het persoonlijk wordt
Te dicht bij het kwetsbare komt waar
Slechts die enkeling aankomen mag
Wellicht verwijdert moed het verbodsbord?

Ja
Is het antwoord uiteraard
Maar papier is geduldig en kan wat het hart
Niet kan: zich verschuilen onderin de la

D

Uitbuiting

We worden niet uitgebuit door Anders Moberg.

ECHT NIET.De man kreeg zijn miljarden omdat anderen vonden dat hij het waard was.
Hoe kwam zijn (toenmalige) werkgever AH aan die miljarden? Doordat vele
duizenden vrijwillig hun levensmiddelen bij hún kopen ipv de
concurrentie. Daar zit ‘m de crux: je HOEFT NIET bij AH te kopen. Het
kan zijn dat je teveel betaalt dankzij de grote bonus voor de
bestuursvoorzitter welnu dan koop je toch elders? Dus je wordt
niet uitgebuit door Anders Moberg.

Anders ligt het al voor de directeur van CWI Amsterdam met z’n gouden
toiletten. Die wordt met z’n hele marmeren kantoor incluis betaald uit
de verplichte premies volksverzekeringen die het volk uit zijn district
GEDWONGEN betaalt. Een directeur van een collectieve voorziening of
overheidsinstelling die zich oneigelijk verrijkt, kunnen we dus wel
zien als een uitbuiter. Immers de ‘klant’ nee de burger heeft geen
alternatief, moet hem betalen. De tegenhanger daarvan is, dat de burger
dan mag eisen dat de gelden besteed worden aan datgene waarvoor ze
bedoeld zijn en niet aan luxe. In het geval van een particuliere onderneming als AH gaat dat niet op.
Je hebt een alternatief, je kunt dan niet eisen dat de directie geen geld
aan luxe besteedt.

En dan iets over corrupte bankiers. In de VS hebben ze het wat dat betreft beter bekeken: wie z’n
onbegrijpelijke woekerhypotheek niet betalen kan, betaalt gewoon niet.
Die krijgt hooguit een negatieve registratie en moet z’n huis uit. Maar
dan verhuist ie naar een andere staat en zoekt daar wat nieuws. Zo
selecteren de malafide leningen zich vanzelf wel uit. Hier echter is
verhuizen door de sociale woningwetgeving vele malen moeilijker en
moeten mensen zelfs de slechtste hypotheek alsnog afbetalen. Langdurige
rechtszaken zijn nodig om hun malafide karakter te bewijzen en niet
iedereen kan die tijd eraan besteden.

Ik zit niet met Mobergs miljarden in m’n maag. De man komt toch ooit in
z’n kist en dan kan ie z’n geld niet meenemen. Die gedachte geeft rust.
Waar ik wel mee zit is dat z’n voorganger Verhoeven de resultaten van
AH vervalst heeft om de aandelenkoers te flatteren.

Er is nog iets veel ergers waar ik nog veel meer mee zit. Al die drugsgelden, mensenhandelverdiensten
die besteed worden aan onroerend goed. Dat an sich is reeds uitbuiting.
Maar het wordt nog erger dat de staat de gelden zich toe-eigent zodra
de criminele witwassers betrapt worden. DAT is uitbuiting. Dat is een
staat die verdient aan de misdaad. Wie hebben recht op het geld? De
slachtoffers van de drugs- en mensenhandel. Zoals ik er ook mee zit dat
de staat btw heft op drugshandel via de coffeeshops en op de
prostitutie. DAT is pas de echte uitbuiting. Laat Mobergs miljarden
verder met rust. Alles wat de man doet, is de chaos van zijn voorganger
opruimen en levensmiddelen verkopen. Dat is eerzaam.

Het verbaast mij altijd hogelijk dat er geen enkele prioriteit gegeven
wordt aan het oplossen van drugsgerelateerde diefstallen en dus ook niet aan
schadeloosstelling van bestolenen. Er wordt wel vaker gezegd dat het
strafrechtsysteem in ons land teveel uitgaat van daderbescherming, in
de zin van reclassering en re-integratie, en te weinig van
slachtofferbescherming. Schadevergoeding voor slachtoffers bestaat
nauwelijks in het recht hier, wel zijn er heel veel boeteregelingen
waar slechts de staat van profiteert. Zoals er ook geen aandacht is
voor re-integratie van de slachtoffers van ernstige misdrijven. Dat mag
wmb wel anders. De kosten voor de maatschappij daarvan zijn onnoemelijk
veel groter dan die van een dwaas concern dat z’n directeur een kolossale beloning geeft.

Als een ander (veel) meer verdient dan jij

Wat maakt het je uit dat een ander (veel en veel) meer
verdient dan jij? Waarom voel je je niet geprikkeld om zelf iets te
gaan doen waarmee je meer kunt verdienen dan je nu doet? En als je dat
niet wil, waarom dan niet je erbij neerleggen dat je minder verdient en
een ander z’n meerdere verdiensten gunnen? Waarom wil jij je (een deel
van) andermans verdiensten toe-eigenen?

IK zie het als een principiële denkfout en ook slechte weg voor een maatschappij om je andermans verdiensten hetzij direct hetzij via de belastingheffing toe te eigenen.

Solidariteit

Angst voor de onzekerheid die het leven nu eenmaal inhoudt, leidt tot doorgeschoten collectivisme. ‘Samen’ kunnen we armoede en ontslag wel tegengaan. Niets is minder waar. Doorgeschoten solidariteit met alles en iedereen leidt tot van alles, vooral bureaucratisering, behalve het vervullen van de normale kerntaken die ieder individu heeft en dus uiteindelijk ook tot armoede. Laat wie kan voor zichzelf zorgen en beperk sociale zekerheid tot degenen die het echt nodig hebben. Zelf een huis zoeken, zelf sparen voor je pensioen, zelf verantwoording nemen voor eigen leven en familie. Het is toch niet te vermijden dat sommige mensen meer verdienen dan gemiddeld en dat moet je niet willen ook. Wie bepaalde dingen goed doet, verdient meer. Dat is niet anders en hoe eerder mensen zich dat beseffen, hoe beter ze het zelf ook krijgen. Kijk naar je eigen gras en niet naar dat van een ander, als je de dokter buiten de deur wil houden.

Ramadan

Tot nu toe goede ramadan gehad. Uitstekende maaltijden, twee warme en gezonde maaltijden per dag, veel vis, veel groenten, afwisselend vlees. Stress vermeden en gepoogd tot mezelf te komen en mij leeg te maken. Dat blijkt de belangrijkste verdienste van de vastenperiode: die breuk met onnodige stress en plichtcultuur. Ik ben geen mens voor grote sociale bijeenkomsten tijdens ramadan, ligt me niet. Vroeger deed ik het graag, de laatste jaren minder. Sociale bijeenkomsten bewaar ik tot Eid ul Fitr. Vasten tijdens de lange zomerdagen is niet makkelijk, anderzijds maakt het mooie weer eea wel weer makkelijker. Alles is met mooi weer toch wel wat leuker. Na morgen beginnen de tien belangrijkste dagen van ramadan, waarin Leilat ul Qadr valt. Wat is dat? Daarover een andere keer meer.

Vertrouwen

Vertrouwen kun je geven, nooit nemen, het is dus een cadeautje van de ander.Of een ander trouw moet uitstralen? Een door en door eerlijke persoon straalt trouw uit, maar straalt het ook uit wanneer hij liegt en dat zal onhandig plaatsvinden.

Of een trouwe uitstraling gezien wordt, hangt af van de waard die deze opvangt, immers zoals de waard is, vertrouwt ie z’n gasten. We kijken soms met andere ogen; indien je met achterdochtige ogen kijkt, zie je iets anders dan wanneer je met vertrouwen kijkt.

Het belangrijkste dat we vertrouwen kunnen, is het leven zelf. Het is ons belangrijkste bezit immers.

Overigens geen uitspraken van mij, doch ze genieten wel mijn instemming.